محمد الريشهري

95

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

10235 . صحيح البخارى به نقل از ابو هريره : پيامبر خدا ، نهى فرمود كه ساكن شهر يا روستا ، به باديه‌نشين چيزى بفروشد و [ فرمود : ] " در رقابت با يكديگر ، قيمت را بالا نبريد ؛ و كسى بر معامله برادر [ مسلمان ] خود در نيايد " . 10236 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : فريفته شده [ در معامله ] ، نه ستوده است و نه پاداش دارد . 4 / 7 شغل‌هاى نكوهيده 10237 . امام كاظم عليه السلام : مردى خدمت پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد و به ايشان گفت : من اين فرزندم را سواد آموخته‌ام . حالا او را به چه شغلى بگمارم ؟ فرمود : " خدا پدرت را بيامرزد ! او را در هر شغلى بگذار ؛ امّا به پنج گروه مسپارش : سيّاء ، زرگر ، قصّاب ، گندم‌فروش و برده‌فروش " . مرد گفت : اى پيامبر خدا ! سيّاء كيست ؟ فرمود : " [ سيّاء ، ] كسى است كه كفن مىفروشد و آرزوى مرگ افراد امّت مرا دارد ، در حالى كه يك نوزادِ امّت خود را ، از هر آنچه آفتاب بر آن مىتابد ، بيشتر دوست دارم . امّا زرگر ؛ زيرا به فكر مغبون ساختن افراد امّت من است . و قصّاب ؛ زيرا آن قدر حيوان مىكشد كه رَحم از دلش رخت بر مىبندد . و گندم‌فروش ؛ زيرا ارزاق امّت مرا احتكار مىكند . اگر كسى با عنوانِ دزد ، خدا را ديدار كند ، بهتر است از اين كه او را در حالى ديدار كند كه خوراك مردم را چهل روز احتكار كرده باشد . و برده‌فروش ؛ زيرا جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت : اى محمّد ! بدترين افراد امّت تو ، كسانى هستند كه انسان ، خريد و فروش مىكنند " .